Jak nauczyć nastolatka zarządzać pieniędzmi

Wraz z wiekiem dziecka rosną też jego wydatki. Jeśli jeszcze niedawno lody wystarczały, aby twój syn lub córka byli całkowicie szczęśliwi, teraz nie będziesz mógł tak łatwo zejść. Często od starszego pokolenia można usłyszeć, że dzieci zupełnie nie potrafią zarządzać pieniędzmi i porównują dochody rodziców z ich „potrzebami". Oczywiście nie jest to wina dziecka, ale rodziców, którzy mu nie dali niezbędne umiejętności do zarządzania swoimi finansami, dzięki czemu otrzymujemy pełnoletnią osobę wydającą pieniądze.

W bogatych rodzinach powszechne jest zastępowanie uwagi rodziców pieniędzmi. W ten sposób rodzice "opłacają się" od swojego dziecka, oddając się jego zachciankom. Kiedy dziecko dorastające w takich warunkach staje się dorosłym, albo popada w całkowitą apatię (nie dąży do zarabiania pieniędzy z powodu nawyku, że dostaje tak po prostu, bez wysiłku), albo wpada w panikę z powodu pragnienia „wszystko na raz „.

Dlatego tak ważne jest nauczenie dziecka kompetentnego podejścia do pieniędzy. Niestety nie ma jednego rozwiązania „nauczyć dziecko zarządzania pieniędzmi”. Istnieje jednak kilka podstawowych zasad, które pomogą Ci osiągnąć ten cel.

Odrzucenie nie jest karą

Kiedy dziecko ma od 3 do 5 lat, wystarczy okresowo odmawiać mu „zakupu” ze słowami „brak pieniędzy”, „pieniądze trzeba zarobić”, „trzeba trochę zaoszczędzić”. Psychologowie twierdzą, że tylko w ten sposób dziecko przyzwyczaja się od najmłodszych lat, aby pieniądze nie spadały z nieba.

Dzieci, które dorastały w zamożnych rodzinach i wszystko dostawały na pstryknięcie palca, często tracą zainteresowanie życiem z powodu braku chęci. Swoimi odmowami nauczysz dziecko rozumieć, że aby jego pragnienie się spełniło, trzeba coś zrobić.

Oczywiście dzieci trzeba rozpieszczać. Ale od czasu do czasu trzeba im też czegoś odmówić.

Wizyta w sklepie

Od 6 roku życia zabierz ze sobą dziecko do sklepu. Co więcej, nie powinien tylko stać obok matki, on sam powinien robić zakupy. Na początek daj mu trochę pieniędzy i powiedz, że musi kupić chleb, a za resztę może wziąć, co chce. Jeśli w końcu nie starczyło mu pieniędzy na chleb, porozmawiaj z nim przyjaźnie o potrzebie bardziej kompetentnego podziału otrzymanych pieniędzy.

Daj dzieciom kieszonkowe

Wielu rodziców niepokoi wiek, w jakim mogą dawać swoim dzieciom kieszonkowe. Eksperci twierdzą, że dzieci do 6-7 lat nie postrzegają pieniędzy jako uniwersalnego ekwiwalentu. Są bardziej zainteresowani wymianą zabawek.

Kiedy dziecko idzie do pierwszej klasy, zaleca się rozpoczęcie wprowadzania kieszonkowego. Dzięki temu nie tylko poczuje się pełniejszy, ale także zacznie się uczyć, jak nimi zarządzać.

Wskazane jest, aby starsi uczniowie rozdawali określoną kwotę, która przeznaczona jest nie tylko na posiłki w szkolnej stołówce, ale także na rozrywkę. Może to być jakaś stała kwota (weź pod uwagę, że jest to jego pensja).

Nie przesadzaj z kontrolą

Wielu rodziców ma tendencję do popadania z jednej skrajności w drugą – albo nie kontrolując w ogóle tego, na co ich dziecko wydaje pieniądze, albo prosząc o każdą wydaną złotówkę.

Znajdź złoty środek. Zapytaj o jego marnotrawstwo w przyjaznym dialogu.

Zarobki dzieci są mile widziane

Na Zachodzie dzieci często dorabiają już od pierwszej klasy (sprzedaż ciastek, odśnieżanie itp.). Młodzież pracuje poza godzinami szkolnymi obowiązkowo (opieka nad dziećmi, kolportaż ulotek). Dla wielu naszych rodaków taka pozycja rodziców może być niezrozumiała. Ale tak naprawdę taka praca w niepełnym wymiarze godzin uczy dzieci od najmłodszych lat prostej prawdy – czy chcesz pieniędzy? Zarabiać.