Niewydolność hormonalna u kobiet i dziewcząt: objawy i leczenie po porodzie, główne przyczyny
Jednak w dorosłym ciele hormony odgrywają bardzo ważną rolę. Zatem obecność większej ilości hormonu estrogenu niż androgenów wskazuje na przynależność do płci żeńskiej i determinuje obecność odpowiednich cech płciowych. Nie tylko zdrowie, ale także stan psychiczny kobiety, jej atrakcyjność i odporność na stres może zależeć od braku lub nadmiaru jednego lub drugiego hormonu. Mastopatia, różne mięśniaki i torbiele gruczołów sutkowych, macicy i jajników mogą wskazywać na poważną nierównowagę hormonalną u kobiety. Jednocześnie równowaga między głównymi hormonami żeńskimi – estrogenem i progesteronem – przesuwa się na korzyść jednego z nich.
Objawy niewydolności hormonalnej u kobiet
Pojawienie się silnych bólów głowy bez wyraźnego powodu, bezsenność, gwałtowny wzrost lub spadek ciśnienia, częste zawroty głowy powinny ostrzec każdą kobietę, ponieważ mogą wskazywać na brak równowagi hormonalnej w ciele. Na problemy hormonalne wskazuje również zmęczenie, nadmierne pocenie się, skok wagi w kierunku utraty wagi lub pełności. Innymi objawami niewydolności hormonalnej u kobiet mogą być drażliwość, nerwowość lub odwrotnie, obojętność na wszystko, a nawet depresja. Poważne problemy z porostem włosów również mówią o tym problemie. Przy niewydolności hormonalnej, zarówno u dziewcząt, jak i u dojrzałych kobiet, mogą wystąpić takie skrajności, jak nadmierne owłosienie ciała czy nadmierne wypadanie włosów na głowie aż do powstania łysiny.
Każdy hormon ma swoją odrębną rolę w kobiecym ciele. Tak więc zmniejszenie produkcji estrogenu objawia się ogólnym więdnięciem i początkiem menopauzy. Objawami niewydolności hormonalnej w postaci jej braku będą zaburzenia pamięci, gwałtowny wzrost lub utrata masy ciała, utrata elastyczności skóry, pojawienie się trądziku, stany zapalne, rozstępy, a także obrzęki nóg, ciała i twarzy, bolesne miesiączki. Dodatkowo estrogen przygotowuje kobietę do zostania w przyszłości mamą, wpływając na prawidłowy rozwój żeńskich narządów płciowych. Pod jego działaniem już w okresie dojrzewania pojawiają się takie cechy płciowe jak owłosienie pod pachami i pachwinami, szeroki kształt miednicy, powiększenie gruczołów sutkowych i zmiana wielkości macicy. Jednocześnie komórki tłuszczowe są rozmieszczone zgodnie z typem żeńskim w klatce piersiowej, udach i pośladkach, co ogólnie nadaje figurze zaokrąglony kształt. Wystarczająca ilość estrogenu u kobiet objawia się w regularnych okresach, a jednym z objawów braku tego hormonu może być niepłodność. U dziewcząt zacznij
począwszy od wieku młodzieńczego jego niedobór może powodować powolny rozwój gruczołów sutkowych, narządów płciowych, a nawet szkieletu, przedłużający się brak miesiączki.
Oznaki niewydolności hormonalnej u dziewcząt i kobiet
Innym ważnym hormonem dla kobiet jest progesteron. Często można go nazwać hormonem ciąży, ponieważ to on przyczynia się do dobrego utrwalenia komórki jajowej w macicy po zapłodnieniu i pomyślnego porodu. Innym razem w życiu kobiety hormon ten jest odpowiedzialny za utrzymanie równowagi psychicznej i emocjonalnej w całym cyklu miesięcznym. Objawami niewydolności hormonalnej u dziewczynek w postaci braku lub nadmiaru progesteronu mogą być nagłe wahania nastroju i niewytłumaczalna nerwowość w jej zachowaniu. Brak równowagi progesteronu objawia się także nadmierną bolesnością piersi w okresie menstruacji, wahaniami nastroju, różnymi zaburzeniami miesiączkowania, a także krwawieniami z pochwy, a w czasie ciąży może przełożyć się na powikłania jej normalnego przebiegu, a nawet doprowadzić do załamania.
Brak równowagi hormonalnej po porodzie
Szczególną rolę odgrywają estrogeny i progesteron w ciele kobiety w ciąży i po porodzie. Ciąża i poród to wielki hormonalny „wstrząs" dla całego kobiecego ciała. Jednocześnie poważnie wzrasta poziom obu hormonów, a wraz z nim powiększają się gruczoły sutkowe, wzrasta prawdopodobieństwo częstych zmian nastroju u kobiety w ciąży i różnych „kaprysów”. Ponadto wysoki poziom progesteronu pobudza również apetyt oraz pomaga w odbudowie tkanki tłuszczowej i masy mięśniowej. Co ciekawe, podobne działanie progesteronu odczuwa każda kobieta nie tylko podczas ciąży. W drugiej fazie cyklu miesiączkowego, kiedy następuje wzrost ilości progesteronu w porównaniu z estrogenem, wiele osób zauważa wzrost apetytu i pewien przyrost masy ciała, choć nie tak znaczący jak podczas ciąży. Zaraz po poczęciu iw ciągu następnych prawie 10 miesięcy rodzenia w ciele przyszłej mamy wiele się zmienia. Jeśli doszło do poczęcia, a w ciele brakuje progesteronu, ciało kobiety, mówiąc w przenośni, nie rozumie, że konieczne jest przygotowanie się do ciąży, wtedy jajo nie będzie w stanie prawidłowo uzyskać oparcia w macicy, a po rozpoczęciu nowego cyklu miesięcznego organizm go odrzuci.
Przez pewien czas po porodzie progesteron i estrogen nadal pozostają w zwiększonej ilości, ponadto zwiększa się działanie hormonu oksytocyny, który odpowiada za skurcz macicy i przywracanie jej do normy, a także przyczynia się do normalnego przebiegu karmienia piersią oraz prolaktyny, która faktycznie odpowiada za produkcję mleka matki. Te żeńskie hormony regulują produkcję mleka do końca karmienia piersią. Zakłócenia hormonalne po porodzie, nawet przy odpowiedniej diecie, mogą prowadzić do poważnych problemów z wagą, co objawia się znaczną utratą masy ciała lub nadmiernym przyrostem masy ciała. Warto też pomyśleć o problemach hormonalnych, jeśli karmienie piersią już się skończyło, a rozpoczęta miesiączka jest zbyt obfita i bolesna lub trwa dłużej niż 7 dni.
Przyczyny niewydolności hormonalnej
Ponieważ organizm kobiety pracuje w trybie cyklicznym przez znaczną część swojego życia, w każdym takim cyklu miesięcznym estrogen i progesteron na przemian co dwa tygodnie zwiększają i zmniejszają ich ilość. Zarówno nadmierna ilość, jak i brak jednego z tych hormonów natychmiast objawiają się zewnętrznie i wewnętrznie.
Zaburzenia hormonalne często towarzyszą wystąpieniu menopauzy, kiedy tworzenie komórek jajowych w ciele kobiety po 40 roku życia prawie ustaje, a produkcja estrogenu spada. Jednak dzisiaj dochodzi do zaburzeń hormonalnych u dziewcząt. Nierównowaga hormonów może wystąpić z powodu specyfiki jajników, z krótką przerwą (mniej niż 10 dni) między owulacją a początkiem miesiączki. Przewlekłe procesy zapalne układu moczowo-płciowego, niewłaściwe leki mogą również powodować niewydolność hormonalną. Najbardziej nieprzewidywalne konsekwencje dla tła hormonalnego mogą spowodować aborcję. Następnie może przekształcić się w masę chorób ginekologicznych i nie zawsze pojawią się one natychmiast po interwencji. Czasami zaburzenia hormonalne zaczynają się kilka lat po aborcji.
We współczesnym społeczeństwie niewydolność hormonalna jest często poprzedzona pewnymi sytuacjami stresowymi i silnymi przeżyciami, ale tak naprawdę w organizmie wszystko jest ze sobą powiązane, a zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego mogą również prowadzić do zakłóceń w produkcji hormonów. Stresujący styl życia, syndrom chronicznego zmęczenia i złe odżywianie, takie jak przejadanie się lub przybieranie na wadze, powodują poważne zaburzenia równowagi hormonalnej.
Leczenie niewydolności hormonalnej u kobiet
W leczeniu mastopatii, mięśniaków i mięśniaków macicy, endometriozy, policystycznych jajników jednym z najważniejszych elementów jest diagnostyka systemowa, w tym analiza hormonów. Często operacja nie jest w stanie zagwarantować całkowitego wyleczenia tych chorób, jeśli są spowodowane zaburzeniami równowagi estrogenu i progesteronu. W takich przypadkach jedynym wyjściem będzie kompleksowe leczenie, gdy przyczyna choroby zostanie wyeliminowana.
W celu zapobiegania i leczenia niewydolności hormonalnej stosuje się różne leki zawierające fitoestrogeny (estrogeny roślinne, których struktura jest podobna do ludzkich) lub te, które mają bazę progesteronową, w tym niektóre środki zapobiegające ciąży. Zaleca się jednak przyjmowanie ich wyłącznie za radą lekarza. Jeśli zauważalne są niektóre oznaki braku lub nadmiaru hormonów, należy skonsultować się z lekarzem, który dobierze indywidualny schemat leczenia i szczegółowo powie, jak leczyć taką niewydolność hormonalną. Jeśli zachwianie równowagi nie jest zbyt duże, lekarz najczęściej zasugeruje wzięcie kuracji witaminami E i A. Jak wiadomo, witamina E nie jest zbytnio podobna w działaniu do estrogenu i może w pewnym stopniu złagodzić takie objawy niedoboru estrogenów, jak suche błony śluzowe, depresja i apatia, pływy, zwiększona potliwość i wahania nastroju charakterystyczne dla menopauzy. Dodatkowo witaminy E i A zapobiegają powstawaniu suchości skóry oraz poprawiają stan włosów i paznokci, odgrywają ważną rolę w odżywieniu skóry i błon śluzowych. Niektóre doustne środki antykoncepcyjne, które zawierają estrogen i progesteron w odpowiedniej proporcji, mogą być również przepisywane w leczeniu zaburzeń równowagi hormonalnej. Należy pamiętać, że nadużywanie lub niewłaściwe stosowanie takich środków antykoncepcyjnych może objawiać się poważnym zaburzeniem równowagi hormonalnej. Na przykład, samodzielne podawanie środków antykoncepcyjnych zawierających dużą ilość progesteronu i jego analogów w celach terapeutycznych lub antykoncepcyjnych przyczyni się do przyrostu masy ciała. witaminy E i A zapobiegają powstawaniu suchości skóry oraz poprawiają stan włosów i paznokci, odgrywają ważną rolę w odżywieniu skóry i błon śluzowych. Niektóre doustne środki antykoncepcyjne, które zawierają estrogen i progesteron w odpowiedniej proporcji, mogą być również przepisywane w leczeniu zaburzeń równowagi hormonalnej. Należy pamiętać, że nadużywanie lub niewłaściwe stosowanie takich środków antykoncepcyjnych może objawiać się poważnym zaburzeniem równowagi hormonalnej. Na przykład, samodzielne podawanie środków antykoncepcyjnych zawierających dużą ilość progesteronu i jego analogów w celach terapeutycznych lub antykoncepcyjnych przyczyni się do przyrostu masy ciała. witaminy E i A zapobiegają powstawaniu suchości skóry oraz poprawiają stan włosów i paznokci, odgrywają ważną rolę w odżywieniu skóry i błon śluzowych. Niektóre doustne środki antykoncepcyjne, które zawierają estrogen i progesteron w odpowiedniej proporcji, mogą być również przepisywane w leczeniu zaburzeń równowagi hormonalnej. Należy pamiętać, że nadużywanie lub niewłaściwe stosowanie takich środków antykoncepcyjnych może objawiać się poważnym zaburzeniem równowagi hormonalnej. Na przykład, samodzielne podawanie środków antykoncepcyjnych zawierających dużą ilość progesteronu i jego analogów w celach terapeutycznych lub antykoncepcyjnych przyczyni się do przyrostu masy ciała. który będzie zawierał estrogen i progesteron w odpowiedniej proporcji, może być również przepisywany w leczeniu niewydolności hormonalnej. Należy pamiętać, że nadużywanie lub niewłaściwe stosowanie takich środków antykoncepcyjnych może objawiać się poważnym zaburzeniem równowagi hormonalnej. Na przykład, samodzielne podawanie środków antykoncepcyjnych zawierających dużą ilość progesteronu i jego analogów w celach terapeutycznych lub antykoncepcyjnych przyczyni się do przyrostu masy ciała. który będzie zawierał estrogen i progesteron w odpowiedniej proporcji, może być również przepisywany w leczeniu niewydolności hormonalnej. Należy pamiętać, że nadużywanie lub niewłaściwe stosowanie takich środków antykoncepcyjnych może objawiać się poważnym zaburzeniem równowagi hormonalnej. Na przykład, samodzielne podawanie środków antykoncepcyjnych zawierających dużą ilość progesteronu i jego analogów w celach terapeutycznych lub antykoncepcyjnych przyczyni się do przyrostu masy ciała.
Jak prawidłowo leczyć niewydolność hormonalną?
Przed przepisaniem tego lub innego leku do leczenia niewydolności hormonalnej u kobiet, lekarz może zalecić wykonanie badania krwi na hormony. Wszelkie analizy muszą być wykonane poprawnie, ponieważ w drugiej połowie cyklu miesięcznego wzrasta stężenie progesteronu, aw pierwszej połowie estrogenu. Przepisując analizę progesteronu, lekarz na pewno podpowie, w którym dniu cyklu najlepiej ją przyjąć. Przy regularnym cyklu taka analiza jest zwykle przeprowadzana na tydzień przed wystąpieniem miesiączki, a przy nieregularnym cyklu pomiary będą musiały zostać wykonane kilka razy.
Jeśli mówimy o braku estrogenu, to można nieznacznie zwiększyć jego poziom za pomocą niektórych pokarmów, na przykład produktów sojowych i sojowych, a także innych roślin strączkowych, warzyw i owoców, takich jak marchew, dynia, kalafior czy brukselka kiełki, bakłażan. Należy pamiętać, że zbyt duże porcje tych produktów mogą powodować wzrost ilości hormonów, co ponownie ma negatywne konsekwencje.
W dzisiejszych czasach wiele kobiet w pośpiechu do pracy i codziennym zamieszaniu nie zwraca należytej uwagi na swoje ciało i nawet nie przywiązuje wagi do oczywistych oznak niewydolności hormonalnej, takich jak nieregularne i zbyt bolesne miesiączki, krwawienia międzymiesiączkowe, obrzęk piersi i pojawienie się w nim pieczęci. Należy pamiętać, że każdej chorobie łatwiej jest zapobiegać niż leczyć, a już na samym początku nawet minimalne leczenie może całkowicie rozwiązać problem. Jednocześnie opóźnienie w rozwiązaniu problemu niewydolności hormonalnej może prowadzić do szeregu chorób, które mogą wymagać poważnej interwencji.