Psychologia budowania silnych relacji rodzinnych: zasady, cechy i rodzaje relacji interpersonalnych małżonków

Jedni stawiają na pierwszym planie równość partnerów, inne rodziny opierają się na zasadach autorytarnych, ale bez wzajemnego szacunku i wspólnej dyskusji nad nagromadzonymi problemami nie można zbudować harmonijnego małżeństwa. Często małżonkowie mają różne poglądy, zainteresowania i postawy moralne, nie pasują do siebie charakterem, mają diametralnie przeciwny temperament, ale kochający ludzie potrafią pokonać wszystkie te przeszkody.

Praktyczna psychologia budowania relacji zasadniczo zajmuje się badaniem strategii życiowych ludzi, które prowadzą ich do różnych wyników: zadowolenia z życia, sukcesu lub porażki. Takie strategie wyróżniają się m.in. w zakresie relacji rodzinnych. Istnieją trzy konstruktywne strategie, które są pomocne w budowaniu relacji małżeńskiej. Jeśli zastosujesz się do tych wskazówek lub, w każdym razie, zapoznasz się z tymi wytycznymi, relacje rodzinne rozwiną się korzystnie.

Strategia małżeństwa

Pierwszą zasadą budowania relacji jest akceptacja systemu wartości partnera jako równoważnego z własnym.

Utożsamiamy nasz system wartości z naszą kulturą, z naszą wizją życia rodzinnego i wydaje nam się, że jest to jedyny słuszny. To jednak tylko jedna z wielu możliwości. Pomysły partnera nie mogą być gorsze, a w każdym razie są nie mniej wartościowe niż nasze.

Taki pomysł jest raczej trudny do zaakceptowania zarówno w sprawach życiowych, jak i drobnych. Zasady budowania relacji zwykle dotyczą podstawowych wartości ludzi. Co możesz zrobić, jeśli chcesz zarobić pieniądze, czy pozamałżeńskie romanse małżonków są dopuszczalne, jakie granice samoujawnienia będą właściwe, jak ważne jest, aby partner posiadał cechy moralne, które wydają mi się ważne – te i podobne pytania są decyduje każda osoba będąca w długotrwałym związku, małżeństwie. Jednak pytania nie zawsze są stawiane tak globalnie. Częściej to małe codzienne nawyki uosabiają dla nas różnicę w podejściu do życia, stają się przeszkodą. Na przykład kobiecie, która uważa, że ​​śniadanie powinna jeść cała rodzina, niezwykle trudno jest pogodzić się z tym, że poglądy męża, że ​​lepiej, aby wszyscy szybko i samotnie zjedli śniadanie, również mają prawo do istnienia.

W budowaniu relacji między mężczyzną a kobietą system życia i wartości partnera jest tak samo ważny jak Twój. Dewaluacja lub krytyka tego systemu, próby przebicia się przez niego często prowadzą do katastrofalnych rezultatów.

Budowanie szczęśliwego związku między mężczyzną a kobietą

Drugą strategią budowania szczęśliwego związku jest otwarte omawianie różnic w poglądach małżonków.

Zwykle małżonkowie rozumieją, że są inni, ale nie potrafią dokładnie odpowiedzieć na pytanie, co dokładnie ich wyróżnia. Z reguły wśród partnerów panuje zamieszanie: kto czego chce, kto ku czemu się skłania. Często wynika to z niedostatecznego omówienia tych kwestii w rodzinie, innymi słowy, ludzie po prostu unikają rozmów na trudne tematy. Dodaj do tego „czytanie w myślach" i oczekiwanie, że zostaniesz zrozumiany bez słów, a obraz jest gotowy.

W każdym obszarze jest cała plątanina problemów, a takich dziedzin jest o wiele więcej: dzieci, rozrywka, praca, zdrowie, święta, tradycje rodzinne i wiele innych. Przy budowaniu silnych relacji otwarta dyskusja na te tematy w połączeniu z pierwszą strategią (przyjmowanie poglądu małżonka na świat jako równy) prowadzi do bardziej harmonijnych więzi rodzinnych.

Co zrobić, jeśli istnieje zrozumienie, czym dokładnie różnią się poglądy małżonków? W końcu nieporozumienia nie znikną same z siebie tylko dlatego, że zostały nazwane.

Dokładne zrozumienie i postawienie problemu z właściwym budowaniem relacji to dopiero początek drogi. Aby pójść dalej, potrzebna jest trzecia strategia.

Budowanie harmonijnych relacji międzyludzkich między małżonkami a dziećmi

Trzecią strategią budowania harmonijnych relacji jest kształtowanie unikalnych zasad w rodzinie.

Żaden model przywieziony przez małżonków (żonę lub męża) nie może, aw zdrowej sytuacji nie powinien być dokładnie odtworzony w nowej rodzinie. Nowa rodzina to nowa społeczność, która musi wypracować dla siebie nowe prawa i zasady, które mogą zadowolić jedno i drugie. Podczas budowania relacji międzyludzkich nowe, unikalne zasady, które uwzględniają cechy Twojej rodziny, są czymś w rodzaju niewypowiedzianej konstytucji, która nadaje się do życia w Twoim mikrostanie. W rzeczywistości jest to system kompromisów i nowych rozwiązań, który musi w równym stopniu spełniać wymagania wszystkich jego uczestników.

W rzeczywistości większość małżonków uważa za dobrą decyzję narzucenie małżonkowi swojego obrazu świata (w końcu ten obraz jest najlepszy!).

Kryzys rodziny, kiedy staje się jasne, kto będzie co robił, kto za co odpowiadał, kto komu zapewni wsparcie, uważany jest za nieprzemijający, jeśli nie narodziły się nowe związki, czyli związek utknął na etapie roszczeń i nie posunął się nigdzie dalej. W relacjach rodzinnych, w czasie kryzysu, rodzina staje przed zarówno trudnościami, jak i nowymi możliwościami. Jeśli te możliwości zostaną wykorzystane, członkowie rodziny mogą przejść na nowy poziom bliskości, jedności i zrozumienia. Jeśli nie, istnieje realne niebezpieczeństwo zerwania związku.

Weźmy na przykład relacje między rodzicami a dziećmi w rodzinie. Załóżmy, że mąż i żona mają diametralnie odmienne poglądy na szereg podstawowych aspektów edukacji. Spróbujmy zasymulować pomyślny wynik tego konfliktu, gdy żadna ze stron nie jest ofiarą.

Głównym ustawieniem, które pomoże w procesie negocjowania małżonków przy budowaniu relacji w rodzinie jest to: różnice nie czynią nas nieprzejednanymi wrogami, a jedynie wzbogacają naszą parę. Z pomocą współmałżonka widzę te niuanse życia, które są dla mnie niedostępne, rozważam inne życiowe możliwości.

To otoczenie budowania relacji rodzinnych można sobie wyobrazić jako obraz ludzi dotykających się plecami. W tej pozycji, jako para, mają znacznie większy zasięg widzenia: widzą to, co jest za nimi – oczami drugiego. Dwie osoby o przeciwstawnych poglądach mogą znacząco wzbogacić świat drugiej strony, jeśli podejdą do tego z pozycji okazji, a nie z wrogim nastawieniem, aby przekonać i odbudować „złe” poglądy partnera.

Załóżmy, że mąż uważa, że ​​dziecko powinno być wychowywane w zespole dziecięcym, aby nauczyło się komunikować z innymi dziećmi. I proponuje, że wyśle ​​dziecko do przedszkola. A żona jest pewna, że ​​masowa edukacja niszczy kreatywność i niekorzystnie wpływa na duszę dziecka z powodu niewystarczającej indywidualnej uwagi do dziecka. A ona sama zamierza wychowywać i wychowywać dziecko w domu. Jak taka sytuacja mogłaby być owocna, jeśli chodzi o relacje rodzinne i korzystna dla dziecka? Przyjrzyjmy się kilku krokom, przez które pary mogą przejść, aby znaleźć wzajemnie satysfakcjonujące rozwiązanie.

Pierwszy etap budowania relacji między małżonkami w rodzinie:spróbujcie naprawdę przeniknąć logikę drugiej osoby. Szczerze słuchają argumentów, starają się zrozumieć, które z argumentów są ważniejsze dla partnera, a które są drugorzędne. Poznają się głębiej, co pomoże im nie tylko lepiej się zrozumieć, ale także da poczucie szczerości i głębi relacji. W procesie mówienia o swoich wartościach i preferencjach mogą uczyć się nawzajem swoich osobistych historii, które wpłynęły na ich osąd. Proces ten sam w sobie dostraja rozmówców do siebie, jasno pokazuje, że każdy osąd ma swoją historię i jest tak samo cenny dla osoby, jak twój osąd dla ciebie. W trakcie szczerej rozmowy rozmówca powinien mieć poczucie, że jego zdanie jest ważne, że partner naprawdę chce go zrozumieć. Więc zaczynasz budować nie mury, ale mosty.

Drugi etap związku w małżeństwie: małżonkowie określają punkty krytyczne. Na przykład żona kategorycznie odmawia zabrania dziecka do przedszkola państwowego, a mąż jest przeciwny 100% edukacji domowej. W ten sposób wskazywane są pierwsze punkty kontaktu: żona jest gotowa rozważać alternatywy (grupy pobytów czasowych), a mąż jest gotów przyznać, że wystarczy kilka godzin komunikacji dziennie, aby dziecko mogło rozwinąć umiejętności społeczne. Stanowiska małżonków na tym etapie nie są już tak nie do pogodzenia.

Trzeci etap relacji międzyludzkich między małżonkami a dziećmi: wypracowanie wspólnego rozwiązania. Na przykład dziecko zostaje przydzielone do prywatnego przedszkola na trzy dni w tygodniu.

Podjęto decyzję, która najprawdopodobniej jest dobra dla dziecka, ponieważ oznacza bardziej elastyczną pozycję, odrzucenie kategoryczności („tylko ogród!” lub „tylko w domu!”). Dziecko dostaje więcej możliwości niż przy jednostronnym rozwiązaniu. Para podjęła więc decyzję opartą na szerszym spojrzeniu. Małżonkowie są usatysfakcjonowani, ponieważ oboje mają poczucie, że są wysłuchani, a ich argumenty są brane pod uwagę przy podejmowaniu wspólnej decyzji.

Dodatkowo na przykładzie tej sprzeczności dziecko może zaobserwować model negocjacji z bliskimi, a to pomaga mu rozwinąć bardziej konstruktywny charakter.

Problemów związanych z wychowaniem dzieci jest wiele, a dla większości z nich można znaleźć rozwiązanie, które odpowiada obojgu rodzicom. Ale w każdym rodzaju budowania relacji małżonkowie muszą porzucić stanowisko: moim zdaniem będę zadowolony tylko wtedy, gdy wszystko będzie dokładnie takie.