Jakie operacje wykonuje się w przypadku zawału mięśnia sercowego: pomostowanie tętnic wieńcowych i wieńcowych, angioplastyka wieńcowa
Do najczęstszych należą operacje pomostowania aortalno-wieńcowego, angioplastyka wieńcowa i pomostowanie aortalno-wieńcowe. Dowiesz się więcej o każdej z tych metod oraz o tym, kto wykonał pierwsze udane operacje, czytając materiał na tej stronie.
Chirurgia bypassów i angioplastyka tętnic wieńcowych
Obecnie kardiochirurdzy nauczyli się wykonywać operacje przeszczepiania całych narządów (przeszczepianie serca) czy podłączania sztucznej komory, ale najpopularniejszą metodą jest podejmowanie działań w celu ograniczenia strefy uszkodzenia mięśnia sercowego w celu zachowania tych tkanek, które jeszcze nie uległy martwica.
Podczas operacji zawału mięśnia sercowego tętnica ze zmianami miażdżycowymi i aortą są połączone naczyniem – przeciekiem (częściej są to okolice żyły odpiszczelowej uda pacjenta). W rezultacie krew dostaje się do tętnicy serca bezpośrednio z aorty, omijając blaszkę miażdżycową, która uniemożliwia prawidłowy przepływ krwi. Czasami jedna z małych tętnic w klatce piersiowej jest przekierowywana do serca. Może być kilka przecieków, w zależności od liczby dotkniętych tętnic. Pierwsza udana operacja pomostowania tętnic wieńcowych została przeprowadzona w Stanach Zjednoczonych 2 maja 1960 r. przez dr Roberta Goetza.
Jaką inną operację wykonuje się w przypadku zawału mięśnia sercowego w nowoczesnych klinikach?
W leczeniu IHD, przewlekłej niedrożności tętnic itp. szeroko stosowana jest metoda angioplastyki wieńcowej. Ta metoda leczenia zawału mięśnia sercowego została po raz pierwszy zastosowana przez szwajcarskiego kardiochirurga Andreasa Grünziga w 1977 roku. Podczas angioplastyki tętnic wieńcowych specjalnym balonem rozbija się blaszkę miażdżycową, którą wprowadza się do tętnicy serca pod kontrolą fluoroskopii, bez otwierania klatki piersiowej i bez podłączania aparatu płucno-sercowego. Często miejsce naczynia, w którym znajdowała się tabliczka, jest wzmocnione specjalną sprężyną – stentem.
Wprowadzenie cewnika. Lekarz wprowadza miniaturowy balonik przymocowany do cienkiej rurki (cewnika) do naczynia krwionośnego przez małe nacięcie w skórze wielkości końcówki ołówka. Pod kontrolą fluoroskopii cewnik przechodzi do miejsca zwężenia tętnicy.
Inflacja balonowa. Po dotarciu do uszkodzonego obszaru balon zostaje napompowany w celu zwiększenia światła i poprawy przepływu krwi w naczyniu.
Wprowadzenie stentu. Po pomyślnym rozszerzeniu światła naczynia cewnik i balon są usuwane z naczynia. Jednak w niektórych przypadkach, aby utrzymać światło naczynia, w świetle tętnicy umieszcza się stent – drucianą, cylindryczną konstrukcję, która służy jako rama dla odcinka tętnicy.
Pomostowanie tętnic wieńcowych: operacja zawału mięśnia sercowego
Pomostowanie aortalno-wieńcowe (CABG) to operacja, której istotą jest utworzenie zespoleń (tras omijających) omijające tętnice wieńcowe serca dotkniętego miażdżycą. Pierwsza planowa operacja została przeprowadzona w Stanach Zjednoczonych na Uniwersytecie Duke w 1962 roku.
Decyzję o CABG podejmuje się po badaniu, w tym koronarografii, procedurze, która pozwala określić stan naczyń zasilających serce. Najczęściej wskazaniami są ciężka dusznica bolesna (zakłócająca realizację elementarnych obciążeń domowych), uszkodzenie trzech lub więcej tętnic wieńcowych serca, obecność tętniaka w miażdżycy tętnic wieńcowych.
Aby stworzyć boczniki, stosuje się żyły nogi pacjenta, a także wewnętrzną tętnicę piersiową (osoba może łatwo obejść się bez tych naczyń). Przetoki tętnicze są trwalsze i bardziej niezawodne niż przetoki żylne, ale nie zawsze można ich używać samodzielnie.
Operacja pomostowania tętnic wieńcowych jest wykonywana w jednym celu – uratowaniu pacjenta przed dusznicą bolesną (znaczną poprawę obserwuje się u 95% pacjentów) oraz zmniejszenie częstotliwości jego hospitalizacji.
W przypadku wszystkich innych kryteriów (takich jak na przykład ryzyko ponownego zawału lub możliwej śmierci w ciągu 5 lat) wskaźniki CABG, stentowania i leczenia zachowawczego są porównywalne.