Anemia – co to jest i jak jeść przy anemii o różnym stopniu nasilenia

U osób cierpiących na tę chorobę objawy choroby, jak mówią, są „oczywiste": skóra jest bardzo blada, ma niebieskawy odcień, w wyrazie oczu widoczne są wszelkie oznaki zmęczenia i złego samopoczucia. Wraz z leczeniem zaleconym przez lekarzy ważne jest, aby wiedzieć, jak jeść przy anemii, aby uzupełnić podaż niezbędnych substancji w organizmie.

Nasilenie, przyczyny i objawy niedokrwistości

Ta bladość u pacjentów po zawale mięśnia sercowego nie pomaga ukryć ani sezonowej opalenizny, ani kosmetycznych sztuczek. Taka bladość jest jednym z objawów anemii: klasycznym przykładem stanu organizmu, kiedy „znowu czegoś nam brakuje”. W tym przypadku objawy niedokrwistości pojawiają się z powodu braku hemoglobiny w organizmie. Różne rodzaje anemii wykrywa się u 10-20% populacji, najczęściej u kobiet. W 90% przypadków problem tkwi w niedoborach żelaza, ale zdarzają się też inne anemie – związane np. z brakiem witaminy B12 czy kwasu foliowego.

Czym więc jest anemia medycznie? Lekarze dają jasną odpowiedź: przy spadku stężenia hemoglobiny poniżej 130 g/l u mężczyzn i 120 g/l u kobiet oraz hematokrytu poniżej 39% u mężczyzn i 36% u kobiet. Zwykle w tym samym czasie zmniejsza się również liczba czerwonych krwinek – erytrocytów. To czerwone krwinki zawierające hemoglobinę, pigment zawierający żelazo, który nadaje krwi malowniczy czerwony kolor i przenosi tlen z płuc do wszystkich tkanek ciała. A im mniej czerwonych krwinek, tym większe obciążenie serca: musi ono „pompować” więcej krwi.

Wyróżnia się trzy stopnie zaawansowania niedokrwistości: łagodny – hemoglobina powyżej 90 g/l, średni – hemoglobina w zakresie 90-70 g/l, ciężki – hemoglobina poniżej 70 g/l.

Niedokrwistość ma wiele twarzy: przypomina o niej ogólne osłabienie bez motywacji, wzmożone zmęczenie, obniżoną wydajność, drażliwość, senność, zawroty głowy, bóle głowy, szumy uszne, migające „muchy” przed oczami, a także kołatanie serca i duszność, które występują nawet przy minimalny wysiłek fizyczny lub w spoczynku. Aby jednak postawić dokładną diagnozę, konieczne jest badanie lekarskie i ogólne kliniczne badanie krwi z obowiązkowym określeniem szeregu parametrów, przede wszystkim liczby erytrocytów, retikulocytów i hemoglobiny.

Prawidłowe odżywianie w przypadku anemii

Wraz z terapią lekową należy zwrócić szczególną uwagę na dietę na anemię.

1 Przede wszystkim wprowadź do diety wystarczającą ilość kompletnych białek, które promują syntezę hemoglobiny i czerwonych krwinek. W przypadku ciężkiej anemii – do 130 g dziennie, z czego 80-95 g białka powinno być pochodzenia zwierzęcego (wołowina, cielęcina).

2 Umiarkowanie ograniczają tkankę tłuszczową (do 70-80 g), ponieważ na tle anemii często odnotowuje się zmiany w otyłości wątroby i szpiku kostnego, a tłuszcze hamują tworzenie krwi. Prawidłowe odżywianie w przypadku anemii obejmuje obowiązkowe stosowanie łatwo przyswajalnych tłuszczów mlecznych, a także słonecznika i innych olejów roślinnych.

3 Codziennie dodawaj do swojej diety potrawy z drożdży piwnych (nie mylić z piekarniczymi!). Aby przygotować napój drożdżowy, rozcieńczyć 50-100 g drożdży niewielką ilością wody i zaparzyć.

4 Codziennie lub co drugi dzień zjedz około 100 g wątróbki wołowej lub wieprzowej.

5 Ilość węglowodanów w racjonalnej diecie z anemią odpowiada normie fizjologicznej – 400-500 g. Lepiej je zdobyć w postaci różnych zbóż, miodu, warzyw, owoców i jagód. Ponadto w pokarmach roślinnych znajduje się wiele witamin, których organizm bardzo pilnie potrzebuje w przypadku anemii: mówimy o witaminie C i witaminach z grupy B. Dlatego jedz ziemniaki, białą kapustę, bakłażan, cukinię, melony, dynię, cebulę, czosnek, dzika róża, rokitnik, jeżyny, głóg, cytryny, pomarańcze, morele, gruszki. W jadłospisie na anemię powinna znaleźć się kasza jaglana, zwłaszcza z żółtą dynią, kukurydzą (wszystkie żółte owoce, warzywa i rośliny okopowe zawierają dużą ilość witamin). Dobrze jest codziennie rano jeść 100 g startej marchewki ze śmietaną lub olejem roślinnym na pusty żołądek.

6 Pamiętaj: w hematopoezę biorą udział mikroelementy – żelazo, kobalt, mangan, cynk. Znajdują się w mięsie, jajach, wątrobie, płucach, kawiorze, drożdżach, hematogenie, mące pszennej, grzybach, a także w płatkach owsianych i gryce.