Choroba salmonellozy: objawy, patogeny i powikłania infekcji, jak leczyć salmonellozę i zapobiegać infekcji

Jeśli objawy salmonellozy zostaną wykryte, a leczenie nie zostanie rozpoczęte na czas, osoby, których odporność została osłabiona przez niedawną chorobę, mogą wystąpić zatrucie krwi.

Czynniki sprawcze i objawy salmonellozy

Ta polietiologiczna choroba zakaźna charakteryzuje się różnorodnymi objawami klinicznymi – od bezobjawowego nosicielstwa do ciężkich postaci septycznych.

Czynnikiem sprawczym salmonellozy są bakterie z rodzaju Salmonella. Wyglądają jak patyczki z wiciami, są ruchome, a zniszczone wydzielają endotoksynę, co powoduje objawy zatrucia. Są one podzielone na 2200 serotypów, z których około 700 żyje w ludzkim ciele. Charakterystyka przebiegu choroby przez nią wywołanej zależy od właściwości serotypu. Salmonella są bardzo stabilne w środowisku zewnętrznym. Na przedmiotach mogą trwać do 90 dni, w wodzie – do 60 dni, w wysuszonym kale przez 3-4 lata. W produktach mlecznych i mięsnych można je przechowywać nawet do 4 miesięcy, a wygląd i smak produktów nie ulega zmianie. Nie zabija się ich soleniem i wędzeniem – tylko gotowanie przez co najmniej 2,5 godziny.

Mechanizm przenoszenia zakażenia salmonellozą ma charakter fekalno-oralny, drogą zakażenia jest pokarm. Osoba może zarazić się zarówno od osoby chorej, jak i od zwierząt, w szczególności od drobiu. Szczególnie wysoki jest odsetek skażenia salmonellą jaj kaczych i gęsich, dlatego nie zaleca się ich spożywania na surowo. Jaja kurze ze sklepu poddawane są wstępnej obróbce dezynfekcyjnej, ale jeszcze lepiej umyć je przed rozbiciem, dokładnie zmyć ślady odchodów, a następnie umyć ręce.

Salmonellozą można się zarazić jedząc niedostatecznie przetworzone termicznie mięso ryb, raków, krabów, a także żab i żółwi.

Ten rodzaj bakterii został nazwany na cześć amerykańskiego weterynarza D. E. Salmona, który wyizolował patogen w 1885 roku.

Objawy. Okres inkubacji salmonellozy wynosi od 6 do 24 godzin. Choroba zaczyna się ostro. Nudności, wymioty i objawy zatrucia pojawiają się niemal jednocześnie. Temperatura może wzrosnąć do 39-40 ° C, nasila się ból głowy. Wymioty najpierw zjedzonym pokarmem, potem żółcią. Bardzo rzadko objawy salmonellozy ograniczają się jedynie do wymiotów.

Stolce są liczne, luźne, obfite, obraźliwe, pieniste, często w kolorze ciemnozielonym. Pacjenci zgłaszają dudnienie w jamie brzusznej.

Odwodnienie szybko rozwija się z wymiotów i biegunki. Pacjenci są bladzi, suchi, skóra z niebieskawym odcieniem, głos słaby, ciśnienie krwi niskie, mogą wystąpić zawroty głowy, omdlenia, skurcze kończyn, czasami rozwija się majaczenie, omamy. Zmniejsza się, aw szczególnie ciężkich przypadkach ustaje wydalanie moczu. Posocznica Salmonella (zatrucie krwi) może rozwinąć się ze skokami gorączki oraz napadami dreszczy i potu, rozwojem ognisk ropnych w różnych narządach. Ta forma jest typowa dla osób z osłabionym układem odpornościowym.

W łagodnych przypadkach choroba trwa 2-4 dni, w ciężkich przypadkach może być opóźniona o kilka tygodni.

Najbardziej podatne na salmonellozę są dzieci poniżej 1 roku życia i to u nich choroba jest szczególnie trudna, szybko rozwija się odwodnienie, zagrażające życiu.

Leczenie, powikłania i zapobieganie zakażeniom salmonellozą

W leczeniu salmonellozy konieczne są następujące środki:

• Płukanie żołądka.
• Zatrzymanie biegunki za pomocą leków absorbujących lub preparatów wapniowych (do 5 gramów dziennie jednorazowo – u dorosłych).
• Walcz z odwodnieniem. W łagodnych postaciach wskazane jest picie dużej ilości wody, doustne roztwory soli fizjologicznej. W ciężkich postaciach – płyn do kroplówki dożylnej w szpitalu. Z zapaścią naczyniową i narastającym zatruciem – intensywna terapia.
• Terapia antybakteryjna może być stosowana zgodnie z zaleceniami lekarza, ale zwykle jest nieskuteczna. Czasami stosuje się bakteriofaga anty-Salmonella: specjalnie wyhodowany szczep wirusów, które infekują komórki Salmonelli.
• W procesie leczenia salmonellozy, ogólnej terapii wzmacniającej, żywienia dietetycznego przez 1-3 miesiące (pokarm oszczędzający mechanicznie i chemicznie, wykluczenie mleka, alkoholu i pokarmów bogatych w błonnik gruboziarnisty, konserw i wędlin, pikantnych, pikantnych i tłuste potrawy), witaminy, fizjoterapia (kąpiele iglaste, elektroforeza), ćwiczenia fizjoterapeutyczne.

Komplikacje. Poważne odwodnienie może prowadzić do zapaści krążeniowej i śmierci z powodu niewydolności serca.

W postaci septycznej rozwijają się takie powikłania salmonellozy, jak zapalenie stawów, zapalenie kości i szpiku, zapalenie wsierdzia, a także zapalenie opon mózgowych, zapalenie wyrostka robaczkowego, ropnie mózgu, śledziony, wątroby i nerek.

Zapalenie płuc i infekcje dróg moczowych mogą rozwinąć się jako infekcje wtórne.

Profilaktyka zaczyna się w przedsiębiorstwach produkujących mięso i wędliny. Służba sanitarno-epidemiologiczna wraz ze służbą weterynaryjną są zobowiązane do kontrolowania przestrzegania zasad uboju żywca i obróbki tusz; standardy przechowywania i przetwarzania mięsa, przeprowadzanie ankiety wśród pracowników po przyjęciu do przedsiębiorstw spożywczych i instytucji dziecięcych, badanie wszystkich przypadków ognisk infekcji przenoszonych przez żywność związanych z produktami niespełniającymi norm, identyfikowanie i eliminowanie ich przyczyn.

Nie zaleca się ludności kupowania mięsa i ryb, jajek i wyrobów wędzonych z rąk, spożywania ich bez odpowiedniej obróbki cieplnej. Aby zapobiec salmonellozie, konieczne jest regularne mycie zabawek i artykułów pielęgnacyjnych dla dzieci wodą z mydłem, gotowanie smoczków i butelek w jakimkolwiek kontakcie z ziemią lub podłogą, nauczenie dzieci regularnego mycia rąk tak szybko, jak to możliwe i upewnienie się, że to robią. to dokładnie i poprawnie.

Ponieważ po wyzdrowieniu pacjent jest w stanie wydalać bakterie do 3 miesięcy, wymaga regularnych badań, a pomieszczenie, w którym mieszka (zwłaszcza części wspólne) jest odkażone.

Pracownicy żywności wymagają szczególnej uwagi, ponieważ mogą zarazić dużą liczbę ludności. Dlatego zaleca się przeprowadzanie comiesięcznych badań kału, a kwestię dopuszczenia do pracy z produktami spożywczymi rozstrzygają wspólnie specjalista chorób zakaźnych i epidemiolog.